Hefur alltaf fundist þessi alveg frábær…

30 October, 2007 at 5:16 pm (Hið daglega líf)

Skipstjóri í afleysingum…..

Hann var í fríi og lá í landi

að leysa af heima var enginn vandi,

konan var að því komin að fæða

og hvergi um húshjálp að ræða,

En hvað munar karlmann um kerlingarstörfin

þó kannski sé stundum fyrir þau þörfin?

Konan var heima og hafði engu að sinna

nema hugsa um krakka, það er ekki vinna.

Hún sagði: Elskan þú þarft ekkert að gera,

aðeins hjá börnunum heima að vera,

ég er búin að öllu, þvo og þjóna,

þú þarft ekki að bæta, sauma eða prjóna.

Matur er útbúinn allur í kistunni,

það ætti að duga svona í fyrstunni,

aðeins að líta eftir öngunum átta,

yla upp matinn og láta þau hátta”

Nú skyldi hann hafa það náðugt og lesa

og ná sér í ærlegan skemmtipésa,

hann var ekki sestur og var nokkuð hissa

er vældi í krakka: mér þarf að pissa”

Vart þeirri athöfn var að ljúka

er veinaði annar: Eg þarf að kúka”

Þarna var engin einasti friður

ef ætlaði hann að tylla sér niður,

Dagurinn leið svo í sífelldum önnum

sem ei voru bjóðandi mönnum,

þvílikt og annað eins aldrei í lífinu

útstaðið hafði hann í veraldarkífinu.

Ölduna stíga í ósjó og brælu

var ekkert hjá þessu, það kallaði hann sælu,

en þeytast um kófsveittur skammtandi og skeinandi

skiljandi áflogaseggina veinandi!

Ef eitt þurfti að  éta varð annað að skíta

og engin friður í bók að líta,

en hún sagði “Elskan.þú þarft ekkert að gera

aðeins hjá börnunum heima að vera,”

Nú voru krakkarnir komnir í rúmið,

Kyrrlátt og sefandi vornætur húmið

seiddi í draumheimana angana átta

en ekki var pabbi farin að hátta,

Hann stóð þarna úfinn, úrvinda og sveittur

yfir sig stressaður, svangur og þreyttur,

og horfði yfir stofuna: “hamingjan sanna

hér á að teljast bústaður manna,

“Það skyldi hann aldrei á ævinni gera

í afleysingu slíkri sem þessari vera,

þó væri íboði og á þvi væri raunin

að þau væru tvöfölduð skipstjóralaunin”

En þetta á konan kauplaust að vinna

og kallað að hún hafi engu að sinna

af daglangri reynslu hans virtist það vera

að væri stundum eitthvað að gera.

Áfram með störfin ótt líður tíminn

“Æ aldrei friður nú hringir síminn,

halló, var sagt, það er sætt ég túlka,

þér er sonur fæddur og yndisleg stúlka.

Hann settist á stól og fann til svima og klígju,

hvað sagði hún að krakkarnir væru orðnir tíu,”

Ég þarf að taka til öruggra varna,

ég ákveð á stundinni að hætta að barna.

Permalink 1 Comment

Gengin út!

28 October, 2007 at 1:02 pm (Hið daglega líf)

Jæja, þá er maður loksins genginn út. Ekki hægt að skila mér lengur.

Við Eyjó giftum okkur óvænt í lok skírnarathafnar Fjólu Rannveigar sunnudaginn 14. október.  Þetta var mjög skemmtilegt og kom öllum á óvart. Þið hefðuð átt að sjá framan í ættingja okkar þegar brúaðrmarsinn hljómaði. Algjör snilld

 20071021004607_7.jpg

Annars var ég fyrst að komast á bloggið núna, búið að vera lok lok og læs og allt í stáli…. kemur kannski ekki að sök, þar sem barnalandssíðan hefur eiginlega tekið við- a.m.k með fréttir af fjölskyldunni. Heyrumst síðar

Permalink Leave a Comment